[ Quizie ] D a r k - Z o n e '

แบบว่า...ไม่อยากยอมรับความเป็นจริง* รับไม่ได้กับคะแนนที่ไม่เป็นไปตามความคาดหวัง~!!

แถมข้อสอบวิชาพละ+สุขศึกษาก็เฮงซวยไม่แพ้ของกันต์คุงเลย~ แอบเครียดเล็กๆ*

ถามมาได้!! เรื่องประวัติซีเกมส์+นายกสมาคมแฮนด์บอลคนปัจจุบัน*

คุณสอนพวกเราแค่การรับ-ส่งลูก การยิงประตู ประวัติของกีฬาชนิดนี้...

แล้วที่ออกข้อสอบมาล่ะคืออะไร!?

หรือคุณคิดว่าพวกเราทุกคนจะต้องนั่งสนใจ+ดูข่าวกีฬาเป็นประจำอยู่แล้ว??

พอๆไม่อยากพูดถึงแล้ว* เฟลฯอย่างรุนแรงกับเรื่องนี้มากๆ แถมยังโดนคุณอาจารย์ที่รักหลอกอีก!!

บอกว่าจะออกตรงส่วนนี้แต่พอข้อสอบถึงมือกลับมีเรื่องที่ไม่เคยสอนเขียนอยู่เต็มไปหมด...

งานทั้งหลายก็สั่งกันได้สั่งกันดี* แต่พอเราเอาไปส่งก็บอกว่าไม่ต้องส่งแล้วไม่สำคัญ!!

แล้วจะให้เสียเวลามานั่งประดิษฐ์ทำไม!!

รู้บ้างรึเปล่าว่าเวลาที่ควรจะได้อ่านหนังสือกลับหมดไปแบบไร้ค่า*

เรื่องนี้ตัวคุณคิดจะรับผิดชอบมั้ย?? หรือเป็นความผิดของผมเองที่โง่ทำไปส่งแบบนี้...

คะแนนสอบชีวะ* ก็ไม่ดีตามที่หวังไว้...เพราะเหตุผลอะไรทุกๆคนคงรู้แล้ว!!

แต่ในความเซ็งจิตก็ยังมีเรื่องดีๆอยู่บ้าง...

ข้อสอบสังคมที่ทำให้ผมอมยิ้มไม่หุบตลอดทั้งชม.การสอบ...เพราะอะไรรู้มั้ย??

37.ถ้านร.เป็นนายทุนที่มีพื้นที่โรงงานอยู่บริเวณจ.ประจวบคีรีขันธ์

และอยากจะลงทุนทำธุรกิจที่ประหยัด การเลือกทำอุตสาหกรรมใดจะเหมาะสมที่สุด?? 

1.โรงงานปลากระป๋อง                      2.โรงงานทำสับปะรดกระป๋อง

3.โรงงานผลิตยางพารา                   4.โรงงานทำน้ำตาลสด

คำตอบของข้อนี้ก็คือ!! ข้อ2. เพราะจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีไร่สับปะรดเป็นชีวิต!! 55+

แบบว่า...โฮรกกกก~ นังรั่วแร่ดโผล่มาในข้อสอบ!! แถมข้อคำถามก็ยัง...กรี๊ดๆๆๆอีกตัวเดียวเอง!!

และแล้วก็มาถึงเรื่องฟิคที่เปรยๆไว้คราวที่แล้ว*

PV. My Fiction Zone

เครียดเรื่องสอบ* เลยเอาตัวอย่างฟิคที่ยำช่วงเมื่อวานมาแปะเรียกน้ำย่อยแก้เครียดนะครับ~!!

- l l ‘ Sound Letter. ‘ l l – 

“เสียงจากความคิดถึง” 

[Byakuran X ???]  

[100692751.] 

By: Quizie' [Mexalant*] 

วันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ส. 2008

"ตอนนี้ก็เป็นชม.ที่ 3 ของคลื่นวิทยุ Millefiore Famiglia 100.50 FM. แล้วนะครับ~ 

หลังจากท่านผู้ฟังได้อยู่กับผมมาตลอดทั้งช่วงบ่าย...

ต่อจากนี้ผมก็จะส่งหน้าที่ต่อให้กับดีเจแกมม่า* 

สำหรับใครที่อยากจะรีเควสเพลงในช่วงต่อไปก็รีบๆส่ง SMS. มาที่ 10051. ได้เลยนะครับ~!!  

และก่อนที่จะจากกันไป*

ผมก็จะขอเปิดเพลงที่ท่านผู้ฟังรีเควสเข้ามากที่สุดในชม.ที่แล้วก่อนนะครับ 

นั่นก็คือเพลง The Rouse. ของนักร้องหญิงที่ฮอตที่สุดในขณะนี้!! โคลมจังนั่นเอง~!!  

และเพลง Friend. ของทาจิบานะ เคย์ตะครับ อ่า~ได้เวลาที่ผมจะต้องไปแล้ว!!  

ยังไงก็พบกับผมดีเจเบียคุรันใหม่ใน Millefiore Famiglia 100.50 FM.

เวลา 15:00-18:00 น. วันพรุ่งนี้* 

ที่สำคัญ* อย่าลืมมาพบกับพวกเราเหล่าดีเจ MFE.

ในคอนเสิร์ตวันที่ 29 กุมภาพันธ์ นี้นะครับ~!! 

พวกเราขอรับประกันความมันส์และความสนุก 100% แน่นอนครับ!!

สำหรับวันนี้...สวัสดีครับ!!” 

ทันทีที่เสียงของการออกรายการจบลง

พร้อมกับมือเรียวยาวที่กดปุ่มหยุดการแพร่กระจายเสียงแล้ว... 

ร่างสูงก็บีบนวดไหล่เพื่อคลายอาการปวดเมื่อยจากการนั่งอยู่กับที่มาตลอด 3 ชม.เต็ม เบาๆ... 

รอยยิ้มที่ไม่แสดงถึงความเหน็ดเหนื่อยยังคงปรากฏอยู่บนเรียวปากโค้งงามได้รูปอยู่เสมอ... 

สำหรับอาชีพที่เค้ารักย่อมไม่มีคำว่า”น่าเบื่อ”หรือ”ท้อแท้”แม้แต่อย่างใด... 

“ก๊อกๆ” เสียงเคาะกระจกเรียกให้ชายหนุ่มหันไปตามที่ต้นตอของเสียงทันที... 

ทีมงานสาวส่งรอยยิ้มให้เค้าเบาๆแทนคำตอบ

และชูแก้วน้ำให้ดูเพื่อแจ้งถึงวัตถุประสงค์ของเธอ... 

“แหม~ เหนื่อยหน่อยนะคะเบียคุรันซัง* 

ว่าแต่วันนี้ดูเหมือนคุณจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษเลย... มีเรื่องดีๆอะไรรึเปล่าคะ??” 

หญิงสาวส่งแก้วน้ำอุ่นให้กับเค้าและแซวเล่นตามประสาคนช่างสอดรู้สอดเห็นเหมือนเคย*

ส่วนตัวเจ้าของเรือนผมสีงาช้างบริสุทธิ์ผู้ถูกถามก็ได้แต่ยิ้มเบาๆ

ก่อนยกน้ำอุ่นมาจิบแก้กระหายแทน... 

“โอ้* 3 ชม.ที่ผ่านมาเป็นไงบ้างเบียคุรันคุง~!?

รู้สึกว่าจะถึงคิวของชั้นจัดรายการต่อแล้วสินะ??” 

ชายหนุ่มร่างใหญ่ที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องกระจายเสียง

เอ่ยทักทายกับเค้าตามประสาคนสนิทกัน* 

“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ*

แค่ช่วงที่ผ่านมาของวันนี้ก็มีแต่คนรีเควสขอเพลง เดอะ เราซ์มากันเป็นอันดับ 1เลยน่ะครับ!?

น่าแปลกดีนะครับที่เพลงเข้าชาร์ทมาก็เกือบอาทิตย์แล้ว... 

เอ่อ* ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ขอบคุณสำหรับน้ำอุ่นนะครับอันซึจัง  

แล้วก็ฝากงานที่เหลือด้วยนะครับ แกมม่าซัง” 

“อืม~ งั้นชั้นไปทำงานต่อจากนายล่ะนะ*

อ่อ!! ถ้านายเจอโนซารุข้างล่างก็รบกวนฝากบอกเธอด้วยล่ะ* 

ว่าหลังเลิกงานชั้นจะพาไปเลี้ยงฉลองที่เค้าสอบได้ใบขับขี่แล้ว* 

ถ้างั้นก็โชคดีนะเบียคุรันคุง~!! แล้วเจอกันพรุ่งนี้*” 

ชายหนุ่มผมสีทองร่างใหญ่โบกมือให้เค้าและหายเข้าไปในห้องกระจายเสียงทันที... 

หลังจากรับฝากธุระจากเพื่อนร่วมงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว... 

ชายหนุ่มนัยน์ตาสีม่วงใสจึงเดินไปออกไปยังประตูใหญ่ของบริษัท

เพื่อจะได้เดินทางกลับบ้านซะที* 

“หวังว่าโนซารุซังคงจะยังอยู่ที่ล็อบบี้นะ??"

เค้าพลางชำเลืองมองนาฬิกาข้อมือเพื่อตรวจดูเวลาของตอนนี้

และหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา... 

นิ้วเรียวได้รูปกดเบอร์ของปลายสายที่จะติดต่อลงไปก่อนจะยกมันขึ้นมาแนบที่ใบหู... 

“ตรู๊ดดด~ ตรู๊ดด~” เสียงรอสายยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ

จนฝ่ายที่ถือสายรออยู่มีอารมณ์ขุ่นเคืองนิดๆ... 

“ฮัลโหล~ โนซารุกำลังพูดอยู่ค่ะ...??”

หลังจากที่กำลังรอคอยการตอบรับอยู่นั้น..ก็มีเสียงหวานใสดังขึ้น* 

“เอ่อโนซารุซัง~ นี่ผมเบียคุรันพูดอยู่นะครับ!!

ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับที่สอบได้ใบขับขี่แล้ว!!  

อ่อเกือบลืมไป!! แกมม่าซังฝากให้ผมมาบอกว่า* 

หลังจากโนซารุซังจัดรายการเสร็จแล้วจะพาไปเลี้ยงฉลองนะครับ” 

“ขอบคุณนะจ๊ะคุรันคุง~ ว่าแต่คุรันคุงจะไปฉลองด้วยกันมั้ยจ๊ะ??  

ชั้นน่ะอยากให้คุรันคุงไปด้วยจริงๆนะ!! >///<” 

“เอ่อ...อย่าดีกว่าครับโนซารุซัง!!

ก็ผมน่ะ... 

ไม่ควรเข้าไปแทรกเป็นก้างในเวลาอันสำคัญของโนซารุซังกับแกมม่าซังหรอกครับ ^ w^ ”

“อืม~ ถ้าคุรันคุงคิดแบบนั้นก็ไม่เป็นไรจ้ะ~ แล้วพบกันวันพรุ่งนี้นะจ๊ะ~!! >///<”

“ครับ แล้วพบกันพรุ่งนี้ครับ...” 

ชายหนุ่มนาม ”กล้วยไม้ขาว” กดวางสายโทรศัพท์หลังจากการสนทนาเสร็จสิ้น... 

ขนมสีขาวนุ่มลิ้นขนาดพอดีคำก็ได้ถูกยัดเข้าไปในปากของเค้า...

ไม่ว่ามันจะอยู่ในสถานการณ์ไหน*

ความอร่อยและสีขาวของมันก็ไม่เคยเปลี่ยนไปจากเดิมเลยแม้แต่น้อย... 

“ตี๊ดๆๆๆๆๆๆ~!! “  

เสียงเตือนจากบางอย่างทำให้มัชเมลโล่ที่เค้ากลืนลงไปแทบจะติดคอเพราะความตกใจ!! 

“แค่กๆๆ!! โอย~เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ!! ว่าแต่ใครส่งอะไรมาให้ทางมือถือเนี่ย??  =A=”

ดวงตาคมกริบจับจ้องไปยังข้อความบนหน้าจอทันที...

รูปภาพหญิงสาวในชุดเมดหูแมวทำหน้าบ้องแบ๊ว 

พร้อมเนื้อหาข้อความลุ้นโชครับบัตรคอนเสิร์ตฟรี!! คิ้วเรียวงามเริ่มผูกโบว์ด้วยความงุนงง... 

“หืม~?? โดคุโระ โคลมที่เป็นไอดอลขวัญใจของหลายๆคนในตอนนี้น่ะเหรอ?? 

อืม~ รู้สึกว่าเพลงของเธอจะติดในชาร์ท Top 5 ของสถานีเราด้วยนี่นา... 

แต่ก็ช่างเถอะรีบกลับไปนอนพักดีกว่า!!”

มือเรียวยาวพับหน้าจอมือถือลงและยัดใส่กระเป๋ากางเกงตามเดิม 

...................................................................

“โคลมจางงง~ นี่เธอหายไปไหนมาเนี่ยห๊า~!! รู้บ้างตัวมั้ยว่าอีก 20 นาที*  

นิตยสาร Sheer จะมาขอสัมภาษณ์แล้วนะ!!  แล้วนี่ก็ยังไม่ได้แต่งตัวเล้ย~!!

นักร้องสาวที่ซ่อนเร้น... 

ดอกไม้แห่งค่ำยามราตรี... 

สิ่งที่เธอหวังคืออะไรกันล่ะ!? TBC. นะจ๊ะทุกๆท่าน~!! 

ขอแปะ PV. เพียงเท่านี้อ่านะครับ~* 55+  

พรุ่งนี้สอบวันสุดท้ายแล้ว~ จะได้ซอยผมแล้วโว้ยยยย~!! ยะฮริ้ววววว~!! >3< 

ถ้ามีเวลาอีกเมื่อไหร่จะมาต่อข้อมูลที่เหลืออ่านะครับ* คึหึหึๆ!!

 Character 

• Byakuran. : ดีเจหนุ่มอารมณ์ดีแสนขี้เล่นวัยเบญจเพศคนนี้
• โดยพื้นฐานส่วนตัวแล้ว* 
• เป็นคนที่มีความรับชอบต่อหน้าที่มากๆ
• มีบ้านเกิดเป็นร้านขายดอกไม้อยู่ที่แดนหอเอน(อิตาลี่) 
• ของกินที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ไม่เคยเบื่อนั้นคือ “ มัชเมลโล่”
• นิสัยเกลียดการโกหกเป็นที่สุด* 
• สีที่ชอบคือ สีขาว
• (เพราะเจ้าตัวบอกว่ามันสื่อถึงความบริสุทธิ์และเป็นสีของมัชเมลโล่ =A=”)   
• และตอนนี้ยังคงมีความหลังฝังใจกับเรื่องราวในสมัยเด็กเพราะเพื่อนคนสำคัญคนนั้น* 
• “หากคุณจะต้องเลือก อดีต ปัจจุบัน อนาคต ข้อใดคือเส้นทางที่ถูกต้อง??”

 

• Rokudo Mukuro. [ Dokuro Chrome ] : นักร้องสาวขวัญใจของประชาชน*
• ที่เด่นดังได้ก็เพราะเสียงร้องที่กระชากใจและท่าเต้นที่ยั่วสวาท
• (นังรั่วมันแร่ดพอมั้ย?? =w=”) 
• แม้ทางต้นสังกัดของเธอจะพยายาม*
• ใช้ลูกอ้อนให้เธอออกอัลบั้มที่แต่งตัวโมเอะแค่ไหน* 
• แต่ดีกรีความเซ็กซี่(แร่ด)
• ก็ไม่เคยตกลงไปตามชุดเมดหูแมวที่เธอใส่ในอัลบั้มล่าสุดนี้~ 
• จะมีใครบ้างนะที่รู้ว่าภายใต้ซิลิโคนที่ยัดเสริมไว้กับบราดันทรงเนี่ยคือของเก๊ทั้งนั้น!! 
• และหญิงสาวที่พวกเค้ากำลังคลั่งไคล้อยู่นั้นแท้จริงเป็นผู้ชาย~!!
•  O[]O” โอ้วว~แม่เจ้า*

•  Sawada Tsunayoshi. : หนุ่มน้อยหน้าใสสไตล์โชตะ
• (ซึ่งจะพัฒนามาเป็นเคะราชินี 55+)  
• งานที่ใช้ทำมาหากินอยู่ตอนนี้ก็เห็นจะไม่พ้นการขายหน้าตาและเรือนร่าง!!
• อาชีพนายแบบและนักแสดงจึงทางเลือกที่เหมาะที่สุดสำหรับเค้า
• ที่ไม่ชอบการคิดวิเคราะห์*O_o”  
• นิสัยส่วนตัวคือชอบเก็บงำเรื่องทุกอยางเอาไว้คนเดียว
• เพราะกลัวว่าจะเป็นการทำให้คนอื่นเดือดร้อน 
• รวมไปจนถึงเรื่องที่เค้ามีฝีมือการเป็นพ่อบ้านพ่อเรือน
• ที่มีจุดเริ่มต้นมาจากปัญหาทางครอบครัว 
• ความอบอุ่นจากการมีคนที่รักอยู่ด้วยกัน
• จึงเป็นสิ่งที่เค้าโหยหามาตลอดเวลา...
• “หากย้อนเวลากลับไปได้...
• ผมก็อยากเลือกที่จะแก้ไขอดีตอันโหดร้ายให้หายไปจากความทรงจำนี้”

 

 

• Irie Shoichi. : ดีไซน์เนอร์ชื่อดังจากอิตาลี่
• ซึ่งภายหลังได้มาร่วมงานกับมุคุโร่และสึนะ 
• หลังจากต้องบอกลากับเบียคุรันเมื่อ 13 ปีก่อน
• ก็เริ่มหันไปสนใจทางด้านการออแบบเสื้อผ้าแทน  
• ความรักที่ไม่สมหวังตั้งแต่ยังเด็กก่อให้เกิดความเศร้า
• และนิสัยชอบโทษตัวเองที่ค่อยๆผุดขึ้นมา 
• และแล้วโชคชะตาก็เล่นตลกกับเค้าอีกครั้ง
• เมื่อนำพาคนสำคัญกลับเข้ามาในชีวิต* 
• จะแกล้งทำเป็นลืมได้มั้ย??
• หรือจะให้ปลดปล่อยน้ำตาออกมาเพื่อจมดิ่งลงสู่ความมืดอีก... 
• “จะให้ชั้นพูดอะไรอีก...
• ก็ในเมื่อเสียงที่นายได้ยินเป็นสิ่งที่นายไม่ต้องการจะรับฟังไม่ใช่เหรอ”

 

 

 

 Let’s Talk และนี่ก็เป็น PV. เล็กๆน้อยๆของฟิค 100692751.

เรื่องแรกในชีวิตที่ยำกันจนมั่วแหลก*

จากโครงเรื่องที่เคยแปะไว้ในบอร์ดจะขอรื้อแก้ใหม่เกือบ 80% อ่านะครับ*

จริงๆแล้วกะไม่เอาแกมม่า +โนซารุมาด้วย

แต่เพราะคาดว่าฟิคนี้ไม่น่าจะจบเป็น 10051.

เลยเอาคู่รองที่รินคลั่งมาเซ่นปลอบใจแทน~

[โดนริน+พี่เซีย+FC.ป๋าเบีย X นังโช ตบ] 

อยากบอกว่ารูปประกอบพวกนี้ไม่ได้วาดเองเลย*

แบบเอามายำใส่เท่านั้น 55+ ตอนแรกกะจะเอารูปสี

แต่ไม่รู้ทำไมไปๆมาๆดันกลายเป็นรูปขาว – ดำนี่ก็แอบฮาตัวเองอยู่เหมือนกัน

พอกำลังเอารูปใส่โฟโต้ช้อปพี่สาวผมก็มาทักว่า*

”ทำไมตัวละคร 3 ตัวใส่แว่นเหมือนกันหมดเลยล่ะ??” 

ก็เนื่องมาจากแรกเริ่มเดิมทีรูปนังแร่ดกับนังโชมันใส่แว่นชิมิครับ??

แต่นังทูน่าไม่ได้ใส่* ว่าแล้วก็เลยเติมแว่นมันเข้าไปซะเพื่อคามสะใจ!!

วะฮ่าๆๆๆๆๆ~!!  ก็แบบจะได้รู้ว่าสเป็คป๋าเบียคือชอบหนุ่มแว่นไง~!!

คิดแล้วก็คริๆๆๆ~ จะฮาแตกตาย* 

เอาเป็นว่าถ้ามีความคืบหน้าอะไรจะรายงานให้ทราบนะครับ!!   

Dictionary 

1. Rouse : การยั่วยุ , การปลุกเร้า , การกระตุ้น
2. Sheer : ความบริสุทธิ์ , ใสสะอาด , ปราศจากมลทิน